Pi Günü onuruna, çılgınlara selamlar... Çoğu irrational Kalan bilyelerini saklayın Ondalık solun

"Ünlü bir VC'nin beni ağlattığı - ve minnettarım": Yıl 2002'ydi (tamam, Boomer!) Yurt odalarımızda kurduğumuz ilk girişim (Chipshot) 2000 yılında kapandı. Katıldığım bir sonraki girişim (XDegrees) 18 ay sonra kapandı. 25 yaşındaydım, büyük bir egom vardı ve param yoktu. Girişimimizin bir risk sermayedarı efsanevi bir yatırımcıydı. Kariyer tavsiyesi almak için ona mesaj attım ve nazikçe kabul etti. Ofisine gittim - inanılmaz küçük bir oda, iki rahatsız edici sandalye için yer vardı. Garip bir şekilde oturdum ve basılı özgeçmişimi ona uzattım (unutmayın çocuklar - bu ÇOK uzun zaman önceydi...) [Göz teması olmadan VC]: "Nick - Özgeçmişine bakıyorum ve görüyorum ki... Chipshot: BAŞARISIYA... XDegrees: BAŞARISIZLIK... dikkatli olsan iyi olur, yoksa insanlar seni seri BAŞARISIZ olarak görecekler. Başarısız olmayacağın bir yere git." Nazikçe teşekkür ettim ve eve döndüm. Ve ağladı. O gece IKEA veranda salıncağıma ciddi genç gözyaşları düştü, millet. Ama ertesi sabah onun tavsiyesini dinlemeye karar verdim. Zaten başarılı olan bazı şirketlere soğuk e-posta gönderdim ve sonunda birinde PM işi buldum. Muhtemelen dünyanın en sıkıcı yazılım ürününe başladım ama en azından iflas etmedi! Sonunda VP ve GM oldum ve ardından hayalimi yeniden başlatma ve şirketler kurma fırsatı buldum. Bundan ne çıkarabilirim? Hiçbirimiz karşıt gerçekleri bilmiyoruz. Belki yatırımcının 2002'deki tavsiyesini görmezden gelseydim, trilyon dolarlık bir şirket kurardım. Belki. Ama 24 yıl sonra, yatırımcının nezaket sınırlarını aşıp duymam gerektiğini düşündüğü şeyleri paylaşma cesaretini göstermesine minnettarım. Ve başkalarıyla da bu samimi olmaya çalışıyorum (belki biraz daha muameleyle!). Söylemesi kolay, yapması kolay.

Gainsight'taki her Yönetim Kurulu Toplantısında: "En büyük sorunumuz boru hattı!" Board (iç monolog): "Bunun dışında, oyun nasıldı, Bayan Lincoln?" O kadar çok kurucuyla konuştum ki (kendimle de sohbetlerim dahil) ve hepimiz "Groundhog Day"in çok sıkıcı bir versiyonunda takılıp kaldık: * Satış hedefini kaçırmak * Satışlar düşük olduğunu söylüyor * CMO'ya baskı yapın - "Daha fazla ipucu lazım!" * Daha fazla e-posta gönderin! * Ücretli kanallara daha fazla harcama yapın! * Talep üretimi için yeni bir ajans edin! * Yeni bir PR firması bulun! * Yeni bir CMO 😂 arayın O döngüyü çok fazla yaşadım... Bazen gerçekten bir uygulama sorunu olur. Çoğu zaman strateji bir konudur. Şimdi kendime şu üç soruyu sormaya çalışıyorum: 1. İdeal Müşteri Profilimiz (ICP) ayrıntılı mı? Yoksa "herkes" mi? 2. Şimdi satın almaya hazır olan pazarın büyüklüğünü gerçekten anlıyor muyuz? Yoksa fantezi TAM'lardan mı çalışıyoruz? 3. Markamız ve mesajımız farklılaşıyor mu yoksa sadece boşluğa para mı atıyoruz? Boru hattı genellikle bir semptomdur - kök neden değil.